the Right thing be made whenever u do " BELIVE " it's " RiGHT "

ช่วงเวลาปิดเทอมนี้ รู้สึกว่าคุ้มค่า และเสียเวลา ในช่วงเดียวกันเลย

บอกไม่ถูกว่าทำไมรู้สึกอย่างนั้น แต่ปิดเทอม ทุกๆ ปิดเทอมก็ไม่เคยคุ้มค่าอย่างนี้

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเวลาปิดเทอมแล้ว ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน จนถึง 30 ตุลาคม ในวันนี้

ข้าพเจ้าได้อะไรมามากมายเหลือเกิน.... ต้องขอขอบคุณกระทรวงศึกษาธิการที่ยังคงเหลืออะไรดีๆ ไว้ให้พวกเราในช่วงวัยเรียน

นับชั่วโมงการใช้เวลา

เวลาทั้งหมดในช่วงปิดเทอม ประมาณ 768 ชั่วโมง

เรียนพิเศษ>> 40-50 ชั่วโมง

อ่านหนังสือ >> ประมาณ 90-100 ชั่วโมง

ดู series เกาหลี 4 เรื่อง (Princess Hours - Smile Again - Sweet 18 - My name is Kim Sum Soon)>> ประมาณ 72 ชั่วโมง

นอน >> ประมาณ 260 ชั่วโมง

เม้าท์กระจาย >> ประมาณ30 ชั่วโมง

เล่นเกมส์ >> ประมาณ10 ชั่วโมง

เล่นเนต >> ประมาณ15 ชั่วโมง

อัพบล็อก >> ประมาณ20 ชั่วโมง

แต่งฟิก >> ประมาณ 10 ชั่วโมง

อยู่บนยานพาหณะ >> ประมาณ8 ชั่วโมง

ดูทีวี >> ประมาณ 30 ชั่วโมง

อ่านการ์ตูน >> ประมาณ 8 ชั่วโมง

กินข้าว อาบน้ำ แต่งตัว อื่นๆ สาระพัดสาระเพ >> ประมาณ 64 ชั่วโมง

คิดมุขควาย >> ประมาณ 9 ชั่วโมง

เครียด >> 20-30 ชั่วโมง

คิดถึง He >>4 ชั่วโมง

ไร้สาระ >> ประมาณ 30-40 ชั่วโมง

ช่วงเวลาที่เหลือ ก็ทำตัวว่างจัดแบบ โคตรๆ ว่าง

นี่แล เวลาท้างงงงงงงหมด ในช่วงปิดเทอมนี้....

สิ่งที่ได้มาในช่วงปิดเทอมนี้

- ได้ความสุข

- ได้ความเครียด

- ได้ผูกมิตร

- ได้บ้า

- ได้อ่านหนังสือ เคาะขี้เลื่อยออกจากกระโหลกบ้าง

- ได้หายใจทิ้ง

- ได้เจอ He คนใหม่

- ได้รู้สึกว่ามี ชีวิต อยู่

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อาวล่ะ พรุ่งนี้ก็ลงทะเบียนแล้ว

จะได้ใส่ชุดนักเรียนซักที

นี่แหละ เหตุผลที่รอคอยการเปิดเทอมมานาน เพราะอยากใส่ชุดนักเรียนนี่แหละ พวกเรามีเวลาแค่ 15 ปีเท่านั้นที่จะได้ใส่เครื่องแบบนัดเรียน แต่เรามีเวลาอีกตั้งมากกว่า 30 ปี ที่จะได้ใส่ชุดธรรมดา ที่เราก็ได้ใส่กันทุกวันอยู่แล้ว ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงได้รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่จะใส่ชุดนักเรียนอย่างที่สุดเลย........

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เริ่มจะเข้าฤดูหนาวแล้ว อากาศเริ่มเย็นลง มีลนเย็นๆ พัดผ่านอยู่ตลอด

อากาศเย็นๆ สบายๆ กับแสงแดดอ่อนๆ อันอบอุ่นในช่วงเวลาสายๆ นี่ล่ะมั้ง มนต์เสน่ของฤดูหนาว

ชอบจัง...^_^

รู้สึกเหมือนว่าเปิดเทอมใหม่ต้องมีอะไรดีๆ เกิดขึ้น...... สาธุ

อาจึ้ยๆ โหยยยย... ในที่สุดก็เปิดให้ได้อัพซะที....

อดจายรอตั้งก่ะเมื่อบ่ายวันวาน....

จนมาถึง ณ ตอนนี้ แล้วก็ได้อัพซากกาทีนะเนี่ย

ระหว่างช่วงเวลาที่รอคอยได้ผ่านมานั้น มีเรื่องจะอัพตั้งมากมายหลายเหลือ ในวันลอยกระทงวันนี้น่ะนะ

เอาตั้งก่ะบ่ายเมื่อวานก่อนเลยนะ

คือไปเจอบทความดีๆ ก็เลยจะเอามาอัพให้ได้ >_<

ก็แค่นี้แหละ.....

แต่สำหรับในวันนี้มานม่ายเหมือนกัล

วันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับข้าพเจ้ามากมายเลย...

มีหลายเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เลยล่ะ ที่ทำให้หัวใจรู้สึกพองโต

-

"เรื่องเล็กๆ ที่ทำให้หัวใจใหญ่ขึ้น" ของข้าพเจ้า

ก็คือวันอาทิตย์ดีๆ อย่างวันนี้นี่แหละ

เริ่มด้วยการตื่นสาย ไม่ได้อาบน้ำ ผ่านอากาศเย็นๆ ออกจะหนาวนิดๆ ด้วยซ้ำไป ของฤดูหนาวในปีนี้

หลังการล้างหน้า ก่อนจะออกไปขับรถมอเตอร์ไซค์

รับลมหนาว และแสงแดดอ่อนอันอบอุ่นในเวลาสายๆ ยาม 10 โมง

( น่านแหละ อากาศดีๆ ยามสายในชนบทที่สูดเข้าไปเต็มปอด >>> แล้วหัวใจ... ก็ใหญ่ขึ้น )

จากนั้นก็ตามมาด้วยการไปดูหนังสือที่ร้านหนังสือ และแล้ว...

ข้าพเจ้าก็ได้พบพานไปเจอกับหนังสือดีๆ หลายๆ เล่มเลยล่ะ

เป็นเรื่องเกี่ยวกับการให้รู้จักคิดเกี่ยวกับโลก และตัวเอง สุดท้ายตัดใจเลือกไม่ได้

เลยซื้อมาหมดทั้ง 6 เล่มเลย !!!! และแล้วก็เสียเงินไปซ้าาาาาา... 930 บาทถ้วน

เกิดมาไม่เคยอยากได้หนังสืออะไรจนต้องซื้อมามากมายขนาดนี้เลย

แต่ข้าพเจ้าก็รู้สึกดีนะที่ได้ซื้อหนังสือพวกนี้มา

ถ้าได้อ่านแล้ว ว่างๆ จะมาเล่าให้ฟังนะว่าเป็นยังไงมั่ง

( และพวกนี่ก็เป็นหนังสือที่ข้าพเจ้าคิดว่า จะทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกดี และมีความสุขขึ้น >>> เป็นอีกสิ่งที่ทำให้หัวใจข้าพเจ้า.... ใหญ่ขึ้น )

พอตอนเย็นวันนี้ ก็ไปทานข้ากันแบบ ไปทั้งครอบครัว

(ปกติแล้วแยกกันกิน ที่บ้านไม่ได้ทำกับข้าวกินเอง ดังนั้นเลยแทบไปได้กินข้าวร่วมโต๊ะกันเลย )

ซึ่งมีทั้งหมด 4 คน คือ ม่ะม้า พี่ชาย น้องชาย และตัวข้าพเจ้าเอง...

แม้ว่าการกินข้างพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวนั้น อาจจะเป็นเรื่องปกติธรรมดาๆ ของครอบครัวทั่วๆ ไป

แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้ว มันเป็นเรื่องที่ดี และน่าปิติเป็นไหนๆ

ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่ค่อยได้คุยกันมากนัก แต่มันก็ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่า...

ความสัมพันธ์ในครอครัวนั้นแน่นแฟ้นขึ้น แม้มันจะเพิ่มขึ้นเพียงนิดเดียวจนแทบไม่มีใครรู้สึกก็ตาม

( สุดท้ายก็นี่แหละ... เรื่องเล็กๆ ธรรมดาๆ ที่ทำให้หัวใจในวันนี้... พองโตกว่าทุกๆ วันที่ผ่านมา )

จากวันธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา

จากวันลอยกระทงที่เหมือนๆ กับทุกปี ที่พิเศษกว่าทุกๆ ปี ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไปลอยกระทงก็ตาม

-

วันพิเศษของทุกๆ คน อาจจะเป็นวันธรรมดาของคนหนึ่งคน

วันธรรมดาของทุกๆ คน อาจจะเป็นวันพิเศษของคนหนึ่งคน

คนพิเศษสำหรับคนหลายๆ คน อาจจะเป็นคนธรรมดาๆ สำหรับคนหนึ่งคน

คนธรรมดาสำหรับคนหลายๆ คน อาจจะเป็นคนพิเศษสำหรับคนหนึ่งคน

วันทุกวันเป็นวันที่พิเศษ ดังนั้น จงให้คุณค่าแก่มัน อย่าให้มันเป็นวันที่ไร้ค่า และหายใจทิ้งไปวันๆ

คนทุกคนเป็นคนพิเศษ รวมทั้งตัวคุณเองด้วย ดังนั้น จงปฏิบัติต่อผู้อื่น เหมือนที่ปฏิบัติต่อตนเอง

ทุกสิ่งที่อยู่บนโลกนี้ล้วนพิเศษ และมีคุณค่า

โดยเฉพาะ " ชีวิต "

หลังจากวุ่นวายมาเป็นเวลานาน ในที่สุ้นมันก็เสร็จสิ้นแล้ว

การเตรียมงานกีฬาสี... เสร็ยจเรียบร้อยแล้ว

เฮ้อ... เหนื่อยโคตรๆๆๆๆ เหนื่อยสุดๆ

ตอนแรกก็ไม่คิดว่าตัวเองจะได้มาทำหรอกนะ แต่ไม่รู้อีท่าไหนถึงมาทำซะเองได้

ทำกันตั้งก่ะเช้าวันอังคาร ที่โดดเรียนไปกัน จนถึงเย็น

วันพุธโดดทั้งวัน ตื่นสาย ไปทำตอนเที่ยง ถึง 4 โมงครึ่ง แล้วก็กลับมาเรียนพิเศษ เรียนเสร็จทุ่มกว่าก็กลับไปทำต่อ จนถึงตี 2 งานหลวงจึงเสร็จ

จากนั้นก็ทำงานราชต่อ เหอๆๆ

งานหลวงที่ว่าก็ได้แก่ - ป้ายรณรงค์ , ตุงสี , ตุงรณรงค์ , ป้ายสี , ชุดดรัมเมเยอร์ , รูปแบบขบวน

งานราช - ธงเชียร์ , วิ้งๆ , ชาร์ทแบบขบวน

กว่าจะได้นอนก็ตั้งตี 4 ตื่น 6 โมงเช้า กลับบ้านไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วก็กลับมาตั้งขบวน

จะบอกว่าวันนี้ตี๋เต่าใส่กางเกงยีนส์ เสื้อสต๊าฟฟ์ รองเท้าผ้าใบ หล่อมากกกกกกกกก ประมาณว่าถ้ามองมันนานๆ ต้องตกหลุมรักมันแน่เลย อ้ายยย หล่อจังๆๆๆๆๆๆๆ >o< ทำมเพื่อนชั้นหล่ออย่างนี้เนี่ย...

นอกจากนี้ เจ๊โหดก็น่ารักพอกัน...

และระหว่างรอดูขบวนก็นั่งโมดิฟายด์หมวก โดยเอาริบบิ้นผ้าสีชมพูที่เหลือมาติด โดยใช้เข็มกลัด

จากนั้น พอขบวนมาถึงโรงเรียน เพื่อนๆ มาถึง ก็ให้หนูแวนช่วยอะแดปเสื้อให้ด้วย เนื่องจากเสื้อเบอร์ L ที่สั่งไป มันใหญ่มากกกก แล้วมันโพรกๆ เลยรำคาญ เลยเอาเข็มกลัดกลัดแขนเสื้อเอา

จากนั้นก็เอาริ้บบิ้นที่เหลือมาติดชายเสื้อให้มันห้อยลงไปเป็น 2 เส้น ทำกันอยู่ 4 คน อย่างเด่นอ่ะ

มี แนน ตี๊เต่า เจ็โหด แล้วก็เรา

อือใช่ มันนี้แนนกับ ตี๊เต่า เหมือนเป็นแฟนกันโคตรรรรร ( น่ารักดี )

หลังจากนั้นก็อยู่กินข้าว แล้วกออกมากันตอนบ่ายโมงกว่าๆ

กลับมาบ้านก็นอนยาวเลยครับ ตั้งก่ะบ่าย 2 ถึง 6 โมงกว่าๆ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หลังจากได้อยู่สีชมพูมา รู้สึกว่าสีชมพูไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมายนัก เมื่อก่อนนี้ไม่เคยชอบสีชมพูเลย เสื้อสีขาวลายชมพูก็ยังไม่มี ไม่มีอะไรที่เป็นสีชมพูเลย แต่พอมาทำงานกีฬาสี แล้วต้องอยู่กับสีชมพูอย่างนี้ ก็รู้สึกว่า สีชมพูมันก็สวยดี แต่ก็ยังไม่กล้าใส่เสื้อสีชมพูอ่ะนะ

ว่าไปว่ามา เสื้อที่ทำออกมามันก็สวยดีนะ 5555+

วันนี้เหนื่อยโคตรรรรรรร