HowDo-i-think

: เมื่อวันที่ท้อแท้ :

posted on 01 Sep 2006 17:36 by pingjian-z  in HowDo-i-think

เคยบ้างมั้ยที่อยู่ๆ ก็รู้สึกท้อแท้....อย่างไร้เหตุผล

ท้อแท้กับสิ่งที่ทำอยู่...

ท้อแท้กับสิ่งที่พยายามอยู่...

ท้อแท้กับการกระทำของผู้อื่น...

ท้อแท้กับการกระทำของตนเอง...

ท้อแท้กับความรู้สึกของตนเอง...

ท้อแท้เมื่อนึกถึงอดีต...

ท้อแท้เมื่อเห็นปัจจุบัน...

ท้อแห้เมื่อคิดถึงอนาคต...

เหนื่อยที่จะคิด...

เหนื่อยที่จะทำ...

เหนื่อยที่จะพยายาม...

เหนื่อยที่จะมีชีวิตอยู่...

หยุดพักก่อนดีมั้ย? หยุดคิด หยุดทำ หยุดพยายาม หยุดชีวิตไว้ก่อน...

ปล่อยให้เวลาผ่านเลยไป...

ไม่ต้องกลัวว่าจะตามไม่ทัน ถึงไม่ทันก็ไม่เป็นไร ปล่อยมันไปก่อน

หยุดชีวิต หยุดความคิด แล้วให้เวลาที่ปล่อยผ่านไปนั้นอยู่กับตัวเองก่อน

หยุดเติมพลังใจให้กับตัวเองก่อน หยุดเติมพลังกายให้กับตัวเองก่อน

หยุดชีวิตไว้ให้ตัวเองก่อน

จากนั้น... เมื่อหายเหนื่อยแล้ว เมื่อมีทั้งเสบียงกาย และเสบียงใจแล้ว

ค่อยเดินทางต่อ...

ทางที่ต้องเดิน ทางที่ต้องฝัน ทางที่มุ่งสู่ความสำเร็จ...

เป็นระยะทางที่ยาวไกล ที่ต้องเตรียมเสบียงให้พร้อม...

ที่ที่ให้เราพักนั้นมีทุกที่ อยู่ที่ว่าเราจะหยุดพักถูกเวลาหรือเปล่า

พักมากไป ก็ไปไม่ถึงซักที... จนสุดท้าย เสบียงก็หมดก่อนจะถึงปลายทาง และไม่สามารถเดินต่อไปได้

ถ้าเดินไปเรื่อยๆ ไม่รู้จักหยุดพัก... ก็จะหมดแรงจนไม่สามารถเดินต่อไปได้

ดังนั้น... คิดดูให้ดีก่อนนะ...

ก่อนที่จะหยุดพัก หรือเดินต่อไป...

ข้าพเจ้าก็จะต้องสู้ต่อไปบนทางของข้าพเจ้าเอง...ทุกๆ คนก็เช่นกัน

.

By... Pingjian

edit @ 8 Dec 2007 19:23:17 by Pingjian-Z

: คน VS ควาย :

posted on 01 Oct 2006 17:06 by pingjian-z  in HowDo-i-think

ควาย กับ คน ต่างกันตรงไหนหรอ?

ควายก็เป็นสิ่งมีชีวิต คนก็เป็นสิ่งมีชีวิต

ควายมีหู คนก็มีหู

ควายมีตา คนก็มีตา

ควายมีจมูก คนก็มีจมูก

ควายมี 4 ขา คนมี 2 ขา กับ 2 มือ รวมก็ได้ 4 เหมือนกัน

ควายมีหาง คนก็มีหาง แค่ว่ามันหดเข้าไปเท่านั้นเอง

ควายมีกีบเท้า คนก็มีเล็บเท้า

ควายมีเขา คนหลายๆ คนก็มีเขา ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว

ควายมันกินหญ้า คนก็กินผัก กินหญ้า บางคนกินหญ้าอ่อนด้วยซ้ำไป

ควายมี 4 กระเพาะ คนบางคนก็กินอย่างก่ะมี 4 กระเพาะ

ควายมันทำอะไรเชื่องช้า คนที่ทำอะไรช้าก็มีตั้งเยอะแยะไป

ควายมันแรงเยอะ คนแรงควายก็มีถมไป

ควายมันหนังด้าน ทำอะไรก็ไม่รู้สึก คนมันก็หน้าด้าน บางทีอาจจะด้านกว่าหนังควายอีก

ควายมันมีไว้ไถนา แล้วคนมันมไว้ทำอะไร คนไร้ประโยชน์ก็ยังมี เพราะฉะนั้น ควายยังมีค่าซะกว่าคนบางคน

ควายมันโง่ คนทุกคนก็โง่ โดยเฉพาะคนที่คิดว่าตนฉลาด

ควายมันควายนี่นา แล้วคนมันไม่ควายรึยังไงเล่า?

ก็เห็นด่ากันได้อยู่ทุกวัน ไอ้ควาย อีควาย

สุดท้ายแล้วคนกับควายมันก็ไม่ได้ต่างกันหรอก

แล้วทำไมต้องเอา ควาย มาเปรียบเทียบกับ คน

ควายไม่ได้แตกต่างจากคนเลย เปรียบกันไป เปรียบกันมา

สุดท้ายมันก็กลายเป็นสิ่งเดียวกันนั้นแหละ

ควาย ก็คือ คน

คน ก็คือ ควาย

ข้าพเจ้าก็ควาย ท่านก็ควาย ใครๆ ก็ควาย แล้วควายล่ะ จะเป็นอะไร

ควายก็เป็นคนไง???!!!!

By... Pingjian

 

 

: เคยเกลียดตัวเองมั้ย? :

posted on 08 Oct 2006 00:22 by pingjian-z  in HowDo-i-think

เคยเกลียดตัวเองกันบ้างรึเปล่า?

เคยมั้ยที่รู้สึกรังเกียจตัวเองอย่างมาก?

เกลียดทั้งตัวเรา

เกลียดทั้งสิ่งที่เราเป็น

เกลียดนิสัยตัวเอง

รู้สึกว่าตัวเองนิสัยเสีย นิสัยไม่ดี

รู้สึกเกลียดความคิดของตัวเอง

และสงสัยว่า ทำไมเราต้องคิดอย่างนี้ด้วย

ทำไมเราถึงทำตัวอย่างนี้

เกลียดทั้งการพูด และการกระทำของตัวเอง

รู้สึกว่าตัวเองน่ารังเกียจ มีจิตใจที่น่ารังเกียจ

เป็นคนที่น่ารังเกียจ

บอกกับตัวเองอยู่เรื่อยว่า

พอเถอะ !!! หยุดเถอะ !!!

เราไม่ได้ดีไปกว่าใครเลย ไม่ได้ดีไปกว่าใครเลยแม้แต่น้อย

ไม่ได้ดีไปกว่าใครเลยจริงๆ

พอเถอะ !!!

หยุดทำอย่างนี้ซักทีเถอะ

หยุดทำตัวอย่างนี้ซักทีเถอะ

หยุดนิสัย สันดาน อย่างนี้ซักที

หยุดความคิดอย่างนี้พวกนี้ซักทีเถอะ

พอเถอะ ขอร้องล่ะ

อย่าทำตัวน่ารังเกียจไปกว่านี้เลย

พอทีเถอะ

แค่นี้ยังขยะแขยงตัวเองไม่พอหรอ

ยังสมเพชตัวเองไม่พอหรอ

หยุดทีได้มั้ย ขอร้องล่ะ

ไม่อยากจะรังเกียจตัวเองไปมากกว่านี้อีกแล้ว

ไม่อยากสมเพช แล้วก็ทุเรศตัวเองไปมากกว่านี้อีกแล้ว

พอเถอะนะ พอเถอะ...

คิดอะไรที่มันดีๆ เป็นมั้ย อะไรก็ได้

พอเถอะนะ ข้อร้องล่ะ...

ไม่อยากจะร้องไห้กับสิ่งที่ตัวเองคิด สิ่งที่ตัวเองทำ

ไปมากกว่านี้แล้ว

อย่าทำตัวให้เสียชาติเกิดเลยนะ

หยุดไอ้เรื่องพวกนี้ซักทีเถอะ

พอเถอะ พอนะ...

ยับยั้งชั่งใจ คิดอะไรๆ ให้ดีๆ ก่อน

คิดซิ คิดเข้าไป

ว่าต้องหยุดการกระทำ คำพูด และความคิดที่โสมม โสโครก น่ารังเกียจ พวกนี้ให้ได้

หยุดเรื่องพวกนี้ซักทีเถอะนะ

แล้วจะได้สบายใจกับการใช้ชีวิตวันนี้มากขึ้น

จะได้สบายใจกับตัวเองมากขึ้น

จะได้สบายใจกับการมีชีวิตอยู่ในวันนี้ และวันข้างหน้ามากขึ้น