the Right thing be made whenever u do " BELIVE " it's " RiGHT "

เมื่อคืนนี้ ไปอ่านหนังสือโต้รุ่งมา

มีเพื่อนๆ ได้แก่ ตี๋เต่า เจ๊โหด ฮานอย แฝดบ้านติ้ว และพี่ต็อป ( ซึ่งเปงรุ่งพี่ ม. 6 )

แรกๆ ไปก็ไม่มีวี่แววเลยนะ ว่าอยู่ๆ จะเป็นประสาทขึ้นมา

เครียดโดยหาสาเหตุไม่ได้ ไม่รู้ว่าเพราะไปคุยก่ะ แค่ว ( รุ่นน้อง ม.4 ) รึป่าว

อยู่ๆ ก็เครียด ก็คิดมากขึ้นมา

ปวดหัวตงิดๆ ด้วย แล้วคุยก่ะเพื่อนๆ ไป คุยก่ะเพื่อนๆ มา เรื่องปัญหาชีวิต

ก็ร้องไห้ออกมาเฉยๆ เนี่ย

งงตัวเองนะ คือ อยู่ๆ ก็เครียดขึ้นมาเองเฉยๆ

ไม่รู้ด้วยว่าเครียดเรื่องไร ในหัวเหมือนไม่มีอะไรเลย แต่เครียดโคตร

แล้วพักนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองร้องไห้บ่อยมากก ม่ะชอบเลยว่ะ

เซ็งตัวเองจริงๆ

แต่เมื่อคืนเนี่ย อยากร้องไห้อ่ะ ไม่รู้เพราะไร คงเพราะจะได้ระบายมั้ง

แต่ก็กลั้นอีกตามเคย เท่าที่จะกลั้นได้

แถมยังปวดท้องแปลกๆ เหมือนจะอ้วกด้วย ก็เลยไปอ้วก

เง้อ... ออกมาแต่น้ำลาย เหอๆๆๆ ก็ไม่ได้กินข้าวเย็นอ่ะ

เครียดตั้งก่ะ 4 ทุ่ม ยันตี2 กว่าๆได้มั้ง

ผีบ้ามาก รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กมีปัญหาไงก็ม่ะรู้

แล้วก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นประสาท เหมือนเป็นคนโรคจิตเลยง่ะ

แต่ก็ช่างมานเหอะ....

แต่ก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าหายเครียดไปช่วงไหน แบบไม่คิดมากอีกเลยอ่ะ

รู้แค่ว่า คงเป็นเพราะพี่ต๊อปมั้ง

ดังนั้น จึงขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ความจริงอาพี่ต๊อปก็เคยทำให้ข้าพเจ้าหายเครียดอย่างเงี้ยมาทีนึงแล้วอานะ

ซัก เดือน 2 เดือนนี่แหละมั้ง จำไม่ได้แล้ว แต่จำได้ว่าหายเครียดเพราะพี่แก เป็นพระคุณเหลือหลาย

แต่ในการหายเครียดครั้งนี้ ข้าพเจ้าได้แผลช้ำที่แขนมาแทย แต่ก็เอาน่า นิหน่อยนะ ไม่เปงไรมาก

ถือว่าคุ้มที่หายเครียดอานะ

แล้วพอตอนเช้าไปเรียนอังกฤษ พอเรียนเสร็จรอคนมารับ

เหลือบไปเห็นอ่างบัว มันมีใบบัวอยู่

ใบบัวมันจะไม่ซับน้ำใช่ป่ะ มันก็จะมีหยดน้ำอยู่บนนั้น ไอ้เราก็เอาเลยครับ เอาน้ำไปหยดเพิ่ม แล้วมันก็ไหลออกไปหมดเลย

เลยคิดได้ว่า จะทำตัวเองให้เหมือนใบบัว และให้ความทุกข์เป็นหยดน้ำ

ใบบัว สัมผัสหยดน้ำ แต่ไม่ซึมซับมัน และสุดท้าย หยดน้ำก็จะกลิ้งออกจากใบบัวไปเอง

ดั่งเช่น...

จิตใจ สัมผัสความทุกข์ แต่ไม่ซึมซับไปกับมัน และสุดท้าย ความทุกข์ก็จะออกไปจากจิตใจเอง ตามเวลา และจังหวะของชีวิต

ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดได้ไง

จะไปบวชแล้ว เหอๆๆๆ