อาจึ้ยๆ โหยยยย... ในที่สุดก็เปิดให้ได้อัพซะที....

อดจายรอตั้งก่ะเมื่อบ่ายวันวาน....

จนมาถึง ณ ตอนนี้ แล้วก็ได้อัพซากกาทีนะเนี่ย

ระหว่างช่วงเวลาที่รอคอยได้ผ่านมานั้น มีเรื่องจะอัพตั้งมากมายหลายเหลือ ในวันลอยกระทงวันนี้น่ะนะ

เอาตั้งก่ะบ่ายเมื่อวานก่อนเลยนะ

คือไปเจอบทความดีๆ ก็เลยจะเอามาอัพให้ได้ >_<

ก็แค่นี้แหละ.....

แต่สำหรับในวันนี้มานม่ายเหมือนกัล

วันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับข้าพเจ้ามากมายเลย...

มีหลายเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เลยล่ะ ที่ทำให้หัวใจรู้สึกพองโต

-

"เรื่องเล็กๆ ที่ทำให้หัวใจใหญ่ขึ้น" ของข้าพเจ้า

ก็คือวันอาทิตย์ดีๆ อย่างวันนี้นี่แหละ

เริ่มด้วยการตื่นสาย ไม่ได้อาบน้ำ ผ่านอากาศเย็นๆ ออกจะหนาวนิดๆ ด้วยซ้ำไป ของฤดูหนาวในปีนี้

หลังการล้างหน้า ก่อนจะออกไปขับรถมอเตอร์ไซค์

รับลมหนาว และแสงแดดอ่อนอันอบอุ่นในเวลาสายๆ ยาม 10 โมง

( น่านแหละ อากาศดีๆ ยามสายในชนบทที่สูดเข้าไปเต็มปอด >>> แล้วหัวใจ... ก็ใหญ่ขึ้น )

จากนั้นก็ตามมาด้วยการไปดูหนังสือที่ร้านหนังสือ และแล้ว...

ข้าพเจ้าก็ได้พบพานไปเจอกับหนังสือดีๆ หลายๆ เล่มเลยล่ะ

เป็นเรื่องเกี่ยวกับการให้รู้จักคิดเกี่ยวกับโลก และตัวเอง สุดท้ายตัดใจเลือกไม่ได้

เลยซื้อมาหมดทั้ง 6 เล่มเลย !!!! และแล้วก็เสียเงินไปซ้าาาาาา... 930 บาทถ้วน

เกิดมาไม่เคยอยากได้หนังสืออะไรจนต้องซื้อมามากมายขนาดนี้เลย

แต่ข้าพเจ้าก็รู้สึกดีนะที่ได้ซื้อหนังสือพวกนี้มา

ถ้าได้อ่านแล้ว ว่างๆ จะมาเล่าให้ฟังนะว่าเป็นยังไงมั่ง

( และพวกนี่ก็เป็นหนังสือที่ข้าพเจ้าคิดว่า จะทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกดี และมีความสุขขึ้น >>> เป็นอีกสิ่งที่ทำให้หัวใจข้าพเจ้า.... ใหญ่ขึ้น )

พอตอนเย็นวันนี้ ก็ไปทานข้ากันแบบ ไปทั้งครอบครัว

(ปกติแล้วแยกกันกิน ที่บ้านไม่ได้ทำกับข้าวกินเอง ดังนั้นเลยแทบไปได้กินข้าวร่วมโต๊ะกันเลย )

ซึ่งมีทั้งหมด 4 คน คือ ม่ะม้า พี่ชาย น้องชาย และตัวข้าพเจ้าเอง...

แม้ว่าการกินข้างพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวนั้น อาจจะเป็นเรื่องปกติธรรมดาๆ ของครอบครัวทั่วๆ ไป

แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้ว มันเป็นเรื่องที่ดี และน่าปิติเป็นไหนๆ

ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่ค่อยได้คุยกันมากนัก แต่มันก็ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่า...

ความสัมพันธ์ในครอครัวนั้นแน่นแฟ้นขึ้น แม้มันจะเพิ่มขึ้นเพียงนิดเดียวจนแทบไม่มีใครรู้สึกก็ตาม

( สุดท้ายก็นี่แหละ... เรื่องเล็กๆ ธรรมดาๆ ที่ทำให้หัวใจในวันนี้... พองโตกว่าทุกๆ วันที่ผ่านมา )

จากวันธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา

จากวันลอยกระทงที่เหมือนๆ กับทุกปี ที่พิเศษกว่าทุกๆ ปี ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไปลอยกระทงก็ตาม

-

วันพิเศษของทุกๆ คน อาจจะเป็นวันธรรมดาของคนหนึ่งคน

วันธรรมดาของทุกๆ คน อาจจะเป็นวันพิเศษของคนหนึ่งคน

คนพิเศษสำหรับคนหลายๆ คน อาจจะเป็นคนธรรมดาๆ สำหรับคนหนึ่งคน

คนธรรมดาสำหรับคนหลายๆ คน อาจจะเป็นคนพิเศษสำหรับคนหนึ่งคน

วันทุกวันเป็นวันที่พิเศษ ดังนั้น จงให้คุณค่าแก่มัน อย่าให้มันเป็นวันที่ไร้ค่า และหายใจทิ้งไปวันๆ

คนทุกคนเป็นคนพิเศษ รวมทั้งตัวคุณเองด้วย ดังนั้น จงปฏิบัติต่อผู้อื่น เหมือนที่ปฏิบัติต่อตนเอง

ทุกสิ่งที่อยู่บนโลกนี้ล้วนพิเศษ และมีคุณค่า

โดยเฉพาะ " ชีวิต "

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry