the Right thing be made whenever u do " BELIVE " it's " RiGHT "

Lesson#01 [Preview]

.
เวลา 12.52 A.M. ที่ประเทศญี่ปุ่น
ณ ระเบียงบ้านแบบญี่ปุ่น ติดกับสวนอันกว้างขวางที่มีดอกซากุระบานสะพรั่ง เด็กผู้หญิงสาวผมสีดำยาว แสกข้าง ตาดำวาว กับผิวสีขาวเผือด จนเกือบจะดูเหมือนกับสีของกระดาษ ด้วยหน้าตาอันสะสวย กับท่าทางอันสง่าในการชงชา ในชุกกิโมโน ทำให้ฉากนี้เกือบจะกลายเป็นรูปภาพไปซะแล้ว เธอคือ
ไอซาวะ ทสึกิโนะ วัย 16 ปี คุณหนูของตระกูลไอซาวะ ที่มีชื่อเสียงเรื่องความเก่าแก่ และความศักดิ์สิทธิ์ในวิชาเวทย์ทางการแพทย์ ของทั้งโลกผู้วิเศษ และโลกมนุษย์

" คุณหนูค่ะ คุณชายมิชิบะมาแล้วเจ้าคะ " เสียงของสาวใช้ที่อยู่หลังประตูฉากกั้นดังขึ้น

ตามด้วยเสียงเปิดประตู แล้วชายหนุ่มตัวสูงเพรียว ผมสีดำสนิท ท่าทางมีสง่า เรียบร้อย ก็ก้าวเท้าเข้ามาในบริเวณระเบียง พร้อมกับรอยยิ้มที่มีเลศนัย เค้าคือ มิชิบะ คาโอยะ เพื่อนตั้งแต่วัยเด็กของทสึกิโนะ ลูกชายของเจ้าอาวาสวัดที่เก่าแก่แห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
แล้ว คาโอยะ ก็นั่งคุกเข่าลงข้างหน้า ทสึกิโนะ พร้อมๆ กับที่ ทสึกิโนะ ดันถ้วยน้ำชาที่เพิ่งชงเสร็จไปไว้ข้างหน้าพอดี

" คุณหนูเจ้าค่ะ กระเป๋าเดินทางมาถึงแล้วเจ้าค่ะ " เสียงของสาวใช้คนเดิมดังขึ้นอีกครั้ง แล้วก็มีสาวใช้ในชุกกิโมโนอีก 2 คน ยกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ 2 ใบ มาไว้ข้างตัวของทั้ง 2 คน แล้วจึงเดินออกไป

แปลกแฮะ... วันนี้ไม่เห็น เห็นทัตสึยะซัง ปกติแล้วต้องมาคอยส่งไม่ใช่หรอ คาโอยะพูดขึ้น หลังจากที่ยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาดื่ม
ทสึกิโนะ : พี่ออกไปช่วยงานท่านพ่อตั้งแต่เช้าแล้วน่ะ...
คาโอยะ : มิน่าล่ะ... (ย้อนไปเมื่อเช้า)

.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เวลา 5.34 A.M. ที่วัดแห่งหนึ่ง
ป๊อกๆๆๆๆ : เสียงเพราะไม้ที่เป็นจังหวะของการสวดมนต์ดังมาจากโบสถ์ หน้าพระพุทธรูป
คาโอยะกำลังสวดมนต์อยู่ในชุดของนักบวชญี่ปุ่น ซึ่งเป็นกิจวัตรที่เค้าต้องทำทุกเช้า
ตึงๆๆๆๆๆ : เสียงวิ่งของฝีเท้าที่กระทบกับทางเดินไม้กำลังดังขึ้น ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
เอี๊ยดดดดดด ปึง!!! : ผู้ชายตัวสูง รูปร่างล่ำสัน ผมสีน้ำตาลยาวประมาณช่วงกลางคอ เปิดประตูเสียงดัง พร้อมกับเสียงหายใจที่กระหืด กระหอบ เดินตรงรี่เข้ามาหาตัวคาโอยะ
คาโอยะกำลังลุกขึ้นยืน แล้วก่อนที่คาโอยะจะได้พูดอะไร ผู้ชายคนนั้นก็กระชากคอเสื้อคาโอยะขึ้นมา แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ กับหน้าคาโอยะ แล้วพูดด้วยเสียงกระหืด กระหอบ

คาโอยะ...----- แกต้องดูแล....ทสึกิโนะ...---- ให้ดีๆ อย่าให้น้องสาวชั้น..------ เป็นอะไรได้..------ ถ้าน้องชั้น...---เป็นอะไรขึ้นมา ----- ชั้นจะกลับมา .. ฆ่าแก...- - - .. แล้วชายคนนั้นก็ผละมือออก แล้ววิ่งออกไป

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

ทสึกิโนะ : น่าจะได้เวลาแล้วล่ะ (พร้อมกับวางถ้วยน้ำชา แล้วก็ยื่นมือไปจับกระเป๋าเดินทางข้างตัว เช่นเดียวกับคาโอยะ)

แล้วก็มีเสียงดังขึ้น

.
----------------------------------------------------- ฟืดดดดด -------------------------------------------------
แล้วทั้ง 2 คนก็หายตัวไปพร้อมกับเสียงนั้น

.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

เวลา 11.54 A.M. ณ ป่าลึกทางตะวันออกของประเทศจีน
หมาป่าตัวผู้ ลักษณะดูสง่า ตาคม นัยน์ตาสีฟ้าอ่อน ขนสีน้ำตาลเทา อมเงิน กำลังซุ่มจ้องกวางป่าที่กำลังกินหญ้าอยู่ ----- ซวบ ------ ทันใดนั้น หมาป่าก็เข้าตะครุบกวางป่าอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วหมาป่าก็ลงมือกัน และกินเนื้อกวางป่าอย่างเอร็ดอร่อย >_< แล้วอยู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้น

.

----------------------------------------------------- ฟืดดดดด -------------------------------------------------
แล้วหมาป่าก็หายตัวไป ทิ้งไว้แต่ซากกวางป่าข้างลำธาร

.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

เวลา 5.54 A.M. ณ ป่าสนทึบลึกอีกแห่งทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษ

ชายหนุ่มชาวต่างชาติ ตัวสูงเพรียว ผมสีขาวอมเทา หูข้างซ้ายมีต่างหู 2 วง สะท้อนแสงวาวอยู่ในความมืด ของเวลารุ่งเช้าเค้ากำลังนอนหลับอยู่ ภายใต้เงาของต้นไม้ต้นใหญ่ ที่ทำให้เวลาเกือบฟ้าสางดูมืดขึ้นกว่าเดิม ข้างๆ ตัวของชายหนุ่มนั้น ก็มีชายหนุ่มอีกคนนอนอยู่ ทั้งคู่หน้าตาเหมือนกันทุกระเบียบนิ้ว จนไม่สามารถแยกออกได้เลยว่าใครเป็นใคร ถ้าชายหนุ่มคนที่ 2 นั้นไม่ไว้ผมยาวทั้ง 2 คนนี้ คือ ฝาแฝด พี่น้องตระกูล Peranos Raynos (Ray - เรย์) และ Alron (AL - อัล) ตระกูลแวมไพท์ศักดิ์สิทธิ์ที่เก่าแก่ที่สุดในแถบยุโรป ซึ่งแวมไพท์ศักดิ์สิทธิ์นั้น เป็นแวมไพท์เผ่าเดียวที่รู้วิธี และสามารถฆ่าแวมไพท์ด้วยกันเองได้
Z z z z. --- ตุบ --- ขาข้างหนึ่งของเรย์ฟาดลงตรงกลางท้องของอัลอย่างแรงจากการนอนดิ้น
-- ผลั๊ก -- อัลใช้เท่าถีบข้างลำตัวของเรย์เหมือนเพื่อที่จะเอาคืน ทั้งๆ ที่ยังหลับอยู่
-- ตุ๊บ ผลั๊ก เรย์กระโดดเข้าใส่อัล แล้วลงมือใส่อัลทันที
-- ตับ ผัวะ ผลั๊ก ตุ๊บ ผัวะ ปั๊ก -- ทั้ง 2 คนเข้าตีกันมะรุมมะตุ้มบนพื้นดิน ทั้งๆ อย่างนั้น

.
----------------------------------------------------- ฟืดดดดด -------------------------------------------------
ทั้ง 2 คนยังไม่สนใจกับเสียงนั้น แล้วก็ตีกันต่อไป

.
----------------------------------------------------- ฟืดดดดด -------------------------------------------------
แล้วทั้ง 2 คนก็หายตัวไป

.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

เวลา 12.15 A.M. ที่บ้านหลังหนึ่งในโลกผู้วิเศษ
ปู่... หนูออกไปซื้อของนะค่ะ เด็กผู้หญิงสาวน่าตาน่ารัก นัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเล อมเทานิดๆ ไว้ผมหน้าม้าสีน้ำตาลเข้มยาวถึงคิ้ว ไล่ระดับผมลงไปจนถึงเอว พูดขึ้นเพื่อบอกปู่ของเธอ แล้วจึงเปิดประตูบ้านเดินออกไป
ระหว่างทางที่เธอเดินผ่านสวนสาธารณะ ต้นไม้แถวนั้นที่มีดอกไม้บานสะพรั่งอยู่แล้วในช่วงฤดูใบไม้ผลินี้ ก็ยิ่งดูเบ่งบานมากขึ้นกว่าปกติ ใช่แล้ว เธอสามารถควบคุมความเป็นไปของสิ่งต่างในฤดูใบไม้ผลิได้ ไม่ว่าจะเป็นสภาพอากาศ อุณหภูมิ ต้นไม้ ใบหญ้า
ดอกไม้ หรือแม้แต่พายุต่างๆ เธอชื่อ โอดะ ซากุระ วัย 16 ปี เธอถูกปู่ของเธอเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่ 4 ขวบ เธอไม่รู้ว่าพ่อแม่เธอเป็นใคร อยู่ที่ไหน เกิดวันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร บ้านเกิดอยู่ไหน ชื่อเดิมเธอชื่ออะไร สิ่งที่เธอรู้คือ เธอไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นผู้วิเศษ นอกจากนั้น เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย
--- เมี้ยวว ----

เสียงของลูกแมวข้างพุ่มไม้ดังขึ้น

เจ้าเมี้ยว... >_< เจ้าเมี้ยว มานี่เร็ว มานี่เร็ว เมี้ยวๆๆๆๆ ซากุระร้องขึ้นด้วยความดีใจ และประหลาดใจ
นี่ไม่ใช่เวลามาเล่นกับลูกแมวนะ ชั้นอยากกินพุดดิ้งอ่ะ รีบๆ ไปซื้อ แล้วรีบๆ กลับบ้านไปกินกัน : เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นในหัวของซากุระ
ช่ายๆๆ ผมก็อยากกินโยเกิร์ตเหมือนกัน : เสียงของเด็กผู้ชายอีกคนก็ดังขึ้นในหัวของซากุระเช่นกัน
Lแต่ท่าทางมันจะหิวนะ : ซากุระอุ้มแมวขึ้นมาพร้อมกับคิดในใจ เหมือนกับเป็นการพูดกับเสียงในหัวตัวเอง
ไปซื้ออาหารแมว แล้วเอามาให้มันทีหลังก็ได้ : เสียงของผู้ชายอีกคนที่ฟังดูทุ้มต่ำ และแหบห้าวกว่าคนแรกดังขึ้นในหัวของซากุระอีกเช่นกัน

.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.
หนูมาลี มีลูกแมวเมียว ลูกแมวเมีย ลูกแมวเมียว : ซากุระร้องเพลงเสียงเพี้ยนๆ พร้อมกับเดินเขย่งไปตามทางเดินเดิมในสวนสาธารณะ ในมือข้างหนึ่งมีถุงใส่ของที่ไปซื้อมาแกว่งไปแกว่งมา
อย่าร้องเพลงปัญญาอ่อนๆ ได้มั้ย คนจะนอน : เสียงของผู้ชายที่ทุ้มต่ำดังขึ้นอีกครั้งในหัวของซากุระ
ริวจังไม่ชอบหรอ งั้นเปลี่ยนเพลงนะ : ซากุระพูดขึ้นในใจ
ซากุระมีลูกแมวเมียว ลูกแมวเมียว ลูกแมวเมียว : แล้วซากุระก็ร้องเพลงต่อไป
นายนี่มันไม่มีดนตรีในหัวใจเลยจริงๆ จริงมั้ยยูคิ : เสียงของผู้หญิงคนเดิมดังขึ้นในหัวของซากุระ
ยูคิยะ (เจ้าของเสียงผู้ชายในตอนแรกสุด) : . ซากุระจัง..... ร้องเพี้ยน..... (ด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีเจตนาอะไรเลย)
--- กึก --- ซากุระหยุดชะงักทันที แล้วก็เดินต่อไปเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรอีกเลย ดอกไม้ที่บานสะพรั่งนั้นก็เหี่ยวลงตามไปด้วย
ริวงะ (เจ้าของเสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำนั้น) : ขอบใจ ยูยะ
โอยยย ไอ้พวกผู้ชายงี่เง่า...... : นัทสึกิ (เจ้าของเสียงผูหญิงที่ดังขึ้นในหัวซากุระ)

.
----------------------------------------------------- ฟืดดดดด -------------------------------------------------
เอ๋ !!! : ซากุระ
นัทสึกิ : !!!!???? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย... !!!!
ยูคิยะ : อ้า!!!!! อะไรกันเนี่ย !!????
ริวงะ : ???
นัทสึกิ : เพราะนายทั้ง 2 คนนั้นแหละ ซากุระเลยเป็นแบบนี้
ยูคิยะ : อะไรกัน ผมไม่รู้เรื่องนะ
นัทสึกิ : ซากุระใจเย็นๆ นะ ทำใจดีๆ ไว้ นะนะ อย่าทำแบบนี้เลย เธอทำอะไรเนี่ย
ซากุระ : เปล่านะ ไม่ใช่ชั้น ชั้นไม่รู้เรื่อง....
นัทสึกิ : ริวงะ นายเราะ
ยูคิยะ : ผม.. ผมยังม่อยากตายนะ
ริวงะ : ชั้นจะไปรู้ได้ไงเล่า....

.
----------------------------------------------------- ฟืดดดดด -------------------------------------------------
แล้วซากุระก็หายไป ถุงของที่ซื้อมาก็หล่นกระจายเต็มทางเดิน
------------ เมี๊ยวว ---------- แมวตัวนั้นก็กำลังนั่งลงข้างหน้าถุงของ บนทางเดินที่ว่างเปล่า

.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

คิดเห็นยังไงก็บอกกล่าวกันนะ เพิ่งแต่งเป็นเรื่องแรก ถ้าว่างจะมาทำต่อนะ แต่อาจจะนานหน่อย

Comment ให้หน่อยนะ อยากรู้ว่ามันเป็นยังไงอ่ะ...

.